Umowa forward na stopy procentowe a liczba głosów w spółkach publicznych

Umowa forward na stopy procentowe a liczba głosów w spółkach publicznych

Artykuły, Banking, Compliance/AML, Hot News, MiFID, UCITS/ZAFI Brak komentarzy do Umowa forward na stopy procentowe a liczba głosów w spółkach publicznych

Tytuł wpisu może niektórym wydawać się kuriozalny, ale niestety zarówno polski jak i europejski ustawodawca nie wykazali się zrozumieniem funkcjonowania instrumentów finansowych.

Sprawa dotyczy ujawniania stanu posiadania  akcji w spółkach publicznych, gdzie poprzez nowelizację ustawy z dnia 29 lipca 2005 o ofercie publicznej poszerzono zakres instrumentów finansowych, których posiadanie wiążę się z koniecznością raportowania osiągnięcia lub przekroczenia określonej liczby głosów w danej spółce.

Zgodnie z art. 69b ust. 1 ustawy o ofercie publicznej, na podmiocie, który osiągnął lub przekroczył określony próg ogólnej liczby głosów w związku z nabywaniem lub zbywaniem wymienionych instrumentów finansowych, będą również spoczywać obowiązki informacyjne określone w art. 69, które odnoszą się do znacznych pakietów akcji spółek publicznych.

Zgodnie z art. 69b ust. 6 dodanym nowelizacją tej ustawy zawartą w ustawie z dnia 31 marca 2016 r. o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 615), minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz instrumentów finansowych, o których mowa w art. 69b ust. 1, tj. które:

1) po upływie terminu zapadalności bezwarunkowo uprawniają lub zobowiązują ich posiadacza do nabycia akcji, z którymi związane są prawa głosu, wyemitowanych już przez emitenta, lub

2) odnoszą się do akcji emitenta w sposób pośredni lub bezpośredni i mają skutki ekonomiczne podobne do skutków instrumentów finansowych określonych w pkt 1, niezależnie od tego, czy instrumenty te są wykonywane przez rozliczenie pieniężne

Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 7 czerwca 2016 r. (Dz.U. 2016, poz. 819) określił następujący wykaz

§ 2. W celu określenia liczby głosów w spółce publicznej, o której mowa w art. 69b ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych, uwzględnia się liczbę głosów związaną z nabywaniem lub zbywaniem:

1) papierów wartościowych;

2) opcji;

3) kontraktów terminowych typu future;

4) swapów;

5) umów forward na stopy procentowe;

6) kontraktów na różnicę;

7) innych instrumentów finansowych, które mają skutki ekonomiczne podobne do skutków instrumentów finansowych wymienionych w pkt 1–6.”

Przedmiotowy zapis rozporządzenia miał na celu wdrożenie art. 13 ust. 1b dyrektywy 2004/109/WE dodanego dyrektywą 2013/50/UE , który również w niezrozumiały sposób odnosi się do  “kontraktów terminowych na stopę procentową”

Wydaje się ogromnym nieporozumieniem  umieszczenie w tym katalogu umów forward na stopy procentowe. Nie wiem w jaki sposób europejscy i lokalni legislatorzy wyobrażają sobie  zwiększenie liczby głosów w spółce publicznej poprzez zawarcie takiego kontraktu.

Co to jest umowa forward na stopy procentowe (tzw. Forward Rate Agreement – FRA)? Jest to umowa pomiędzy dwoma kontrahentami w ramach której ustalają oni wysokość stopy procentowej dla danej kwoty wyrażonej w walucie transakcji dla określonego okresu. Głównym przeznaczeniem kontraktów FRA jest zabezpieczenie inwestorom przyszłego poziomu stopy procentowej. Są one najczęściej zawierane na okres poniżej jednego roku a ich stawką referencyjną w Polsce jest WIBOR.

Być może jest to zwykła pomyłka i zostanie wkrótce poprawiona. Natomiast wydaje się niepokojące to, że takie rozwiązanie przeszło przez dwa procesy legislacyjne (UE i polski) i nie zostało wyeliminowane przez “racjonalnego” ustawodawcę.

Włodek Marat

Autor

Dodaj komentarz

Back to Top